دیروز- یعنی ۵ روز بعد از انتخابات- از سر خشم رفتم در تحلیلهای هفته ی قبل تا ببینم محض رضای خداوند به جز سحابی چه کسیی درک صحیحی از انچه بر ایران می رود داشته است.اينرا که خواندم کمی آرام شدم ... در این همه صدا یکی دو صدا- اگر ملی-مذهبی ها، آنها که از نهضت آزادی منشعب شده اند در ايران نبودند من که دیگر هیچ اميدی نداشتم - هست که تفکری را با ريشه ای منطقی بیان می کند. و این خوشحالم می کند ...
تضعیف معین تقویت رفسنجانی استامروز اين نوشته را خواندم و باز هم آنرا درست می دانم. می دانی ... من با مفهوم «تحريم» يا «عدم تحريم» مشکل دارم ... به خودم و به هيچ کسی نمی بينم که در اين شرايط برای ديگران نسخه بپيچد. همانطور که نظر بسياری از دوستانم که بر طبق تحليل شخصی خودشان رای نداند -بی صدور فتوای تحريم- برايم محترم است ... و با همين فرض است که اينبار رای نمی دهم. به رفسنجانی نه. من رای نمی دهم و اینبار هم نظر ديگرانی که رای می دهند برايم محترم است.
گناه تحریم معین با رای دادن به رفسنجانی جبران نمیشود
